Takvimler 14 Ağustos 1998 Cuma gününü gösteriyordu.Vakit: Öğleden Sonra, Yer: Keşan'da bir Çay Bahçesi ve son buluşmanın 2.günüydü ve ayrılık adım adım yaklaşıyor onun sadece varlığını benden almaya hazırlanıyordu.

Gözlerinin içine baktım ve "Beni bırak" dedim, bu aşk öyle bir yara açacak ki asıl:

Nasıl büyülerdin tatlı dilinle/Melekler derdi ki "Oturup dinle"/Adını çok duyup, biraz seninle/Henüz konuşmayan dostlar ağlasın.

Dedim.

O anda gözlerinde iki damla göz yaşı belirdi; biri sağ yanağına süzüldü, diğeri sol yanağına kendini bırakmaya hazırlanırken işaret ve orta parmağını birleştirip tutarak düşmesine izin vermedi.